یک...

دو...

سه...

چهار...

.

.

.

پونزده...

شونزده...

هیفده...

اِ ااِ تموم شد

ببین اگه دوباره شروع شد ادامه اینو میشماریم یا از اول شروع کنیم

بذار فکر کنم.......... همینو ادامه میدیم

شروع شد؛شروع شد

هیجده.. نوزده.. بیست..

.

.

.

این منم و خواهرم که داریم شب نما های وسط خط کشی جاده رو میشماریم!!!!

بچه که بودیم وقتی با بابام می رفتیم بیرون عشقمون شموردن اونا بود

هی........... یادش بخیر

می گریم!!!!!

به خاطر وریاهایم.

گم کرده ام آنها را....

یه شب تو خواب وقت سحر 

شهزاده ای زرین کمر  

نشسته بر اسب سپید  

می اومد از کوه و کمر 

می رفت و آتش به دلم می زد نگاهش 

کاشکی دلم رسوا بشه دریا بشه این دو چشم پر آبم  

روزی که بختم باز بشه بی یار بشه اونکه اومد به خوابم  

شهزاده رویای من شاید تویی 

اونکس که شب در خواب من آید تویی تو  

از خواب شیرین ناگه پریدم  

او را ندیدم دیگر به کنارم به خدا  

جانم رسیده از غصه بر لب  

هر روز و هر شب در انتظارم به خدا

شب در چشمان من است  

به سیاهی چشم هایم نگاه کن 

روز در چشمان من است  

به سفیدی چشم هایم نگاه کن  

شب و روز در چشمان من است  

به چشم هایم نگاه کن  

پلک اگر فرو بندم جهانی در ظلمات فرو خواهد رفت... 

                                                                                                          حسین پناهی